تسلیم

بی سبب نیست من از بی صفتان بی زارم

آنقدر هست صفت در تو که از هر دو جهان آزادم

صبح ; خورشید که ازمشرق این دشت به فلک می آید

من غروبش سر تسلیم به دامان تو می پندارم