جنگ

دیوانگان کوکی اندیشمندان جهانند؛ اکنون بدون عقل

زمانه ؛ زمان اندوه کثرت انسانست و جای کم

فاخران این زمانه مردگانند

خفته اند اینک به زیر خاک سرد

حاکمانند این جهان را

مردمش ؛ آوارگان مشغول جنگ

عاشقانند این ابر مردان ولیکن عشق جنگ

کودکانند؛ جنگ : پستان

هست ایشان را غریزه میل چنگ

از عطش فریاد چون آتش که می آرند به حلق

غرش مستانه عفریته شومه وقت جنگ

مادران سینه چاک افروخته

کودکان بی سر و خلق ز هم بگریخته

تحفه آوردند ایشان درد را

مادران را

کودکان را

خلق را